کوثر؛ داستان یک موفقیت– سورنا ستاری*

سال 1368 بود زمانی که پدر تصمیم گرفت که اولین هواپیمای نظامی مافوق صوت ایران را بسازد. گاندی یک مثال جالب دارد، ابتدا شما را نادیده می‌گیرند، بعد به شما می‌خندند، سپس به شما حمله می کنند و در نهایت شما پیروز می شوید.

این داستان مشابه در هر موفقیتی است. در ارتباط با ساخت جنگنده هم به همین شکل بود. ابتدا مانند امروز موضوع را نادیده گرفتند، بعد مسخره کردند و سپس شروع به مبارزه و ضربه زدن برای توقف کار کردند. اما آذرخش قبل از شهادت پدر به سرانجام رسید.
مدل توسعه هواپیمای آذرخش، F-5 بود. حال چرا F-5، این هوایپما عملکرد فوق العادهای در جنگ داشت. قطعاً بهترین خلبانان و مهندسین پرواز این هواپیما ایرانی ها بودند. رکوردهای فوق العاده پروازی این هواپیما در جنگ باعث انتخاب آن بود.
این هواپیما در عملیات Close Air Support یا پشتیبانی نزدیک هوایی، چه در جنگ های نزدیک هوایی و چه در عملیات زمینی فوق العاده بود. ما با این هواپیما حتی توانسته بودیم میگ های 25 عراقی را که خلبانان F-14 ما تنها چند فروند از آنها را توانسته بودند ساقط کنند، سرنگون کنیم.
در عملیات زمینی در برد کوتاه خلبانان پایگاه دزفول حماسه های فراوانی را رقم زده بودند. شهید اردستانی در یک روز 6 سورتی پرواز عملیات بمباران دشمن را انجام داده بود و این رکوردها توسط خلبانان بسیاری تکرار شده بود. علاوه بر این مهندسین پرواز فوق العاده ای در نیروی هوایی بر روی این هواپیما کار می‌کردند. ساخت هر قطعه این هواپیما در داخل راه اندازی بسیاری از هواپیماهای زمینگیر نیروی هوایی را بدنبال داشت.
در کنار بدنه بسیار زیبا و قابلیت مانور فوق العاده که در جنگهای نزدیک و تمرینهای هوایی حتی هواپیماهای تامکت ما را با مشکل مواجه می‌ساخت، این هواپیما مشکلات زیادی هم داشت، از جمله سیستم رادار، اویونیک و سیستم سلاح بسیار ابتدایی که تنها موشک هوا به هوای این هواپیما موشک های حرارتی سایدویندر قدیمی بود.
در واقع کامپیوتری در این هواپیما وجود نداشت. عملاً هواپیمای پرواز شب نبود و رادار ضعیف آن مشکلات زیادی را ایجاد می کرد. صندلی پرتاب این هواپیما باعث کشته شدن بسیاری از خلبانان خوب ما شده بود. پس باید به طور کامل این سیستم‌ها به روز می‌شدند.
کار ساخت ده‌ها هزار قطعه این هواپیما از سال 1368 آغاز شد. من از ابتدا در این پروژه درگیر شدم در حالی که دانشجوی کارشناسی دانشگاه شریف بودم. اما وضعیت سال 68 با حالا خیلی فرق می‌کرد. تازه دو، سه سالی بود که رشته کارشناسی هوا فضا در دانشگاه‌های معتبر راه‌اندازی شده بود و ما شدیداً مشکل نیروی انسانی متخصص داشتیم.
تعداد معدودی استاد در این زمینه کار می‌کردند. صنعت قطعه‌سازی ما پیشرفته نبود و هیچ آشنایی با استانداردهای بالای هوایی نداشت. روش‌های ساخت پیچیده و آلیاژهای خاص که در داخل کشور تولید نمی‌شدند و مشکلات تحریم‌ها همگی بر روی پروژه تأثیر داشتند.
اما هیچ چیزی بالاتر از نوآوری در دنیا وجود ندارد. به منظور حل موضوع یک مدرسه خلبانی آزمایشی یا Test Pilot در جنب کارخانجات اوج که هواپیما را می‌ساختند ایجاد شد. ریاست این مدرسه به عهده مرحوم تیمسار صادقپور بود. او چهره شناخته شده‌ای برای آمریکایی‌ها بود. او اولین خلبان تاریخ بود که پرواز 1000 ساعت، دوهزار ساعت و سه هزار ساعت هواپیمای F-5 را در آمریکا به ثبت رسانده بود، بهترین معلم خلبان F-5 در کنار بهترین خلبانان تاریخ F-5 که تازه از جنگ عراق آزاد شده بودند.
برنامه این بود که هر ماژول از قطعات که ساخته می شد، بر روی یک هواپیمای سالم نصب می‌شود، توسط خلبانان مورد تست عملی و در شرایط عملیاتی و سخت‌ترین مانورها قرار می‌گرفت. پس از تست عملی قطعات مجدداً باز می‌شدند و مورد ارزیابی‌های جدی قرار می‌گرفتند. از جمله تست‌های مکانیکی، X-RAY و غیره ....
آری بدین شکل بود که آذرخش شکل گرفت و تا پیش از شهادت پدر چند فروند عملیاتی شد. علاوه بر آن قطعات ساخته شده بسیاری از پرنده‌های نیروی هوایی را عملیاتی کرد. کارخانه‌ای هم برای ساخت موتور هواپیما تجهیز شد.
اما آنچه از آذرخش باقی ماند چیز دیگری بود. او به ما اعتماد به نفس کار کردن بر روی ساخت هواپیمای مافوق صوت را داد. او دانشی ایجاد کرد و نیروی انسانی تربیت کرد که به این باور رسیده بودند که هر هواپیمایی را می‌توانند بسازند. صنعت هوایی ما مدیون تفکر آذرخش است.
این پروژه تاکنون صدها خروجی داشته است که 'کوثر' تنها یکی از خروجی‌های آن است. اینکه امروز ما یک هواپیمای نظامی را از سر تا دم به طور کامل می‌سازیم، یک دستاورد بزرگ است. اما از آن مهم‌تر این است که ما امروز یک هواپیما را از سر تا دم طراحی می‌کنیم.
در این هواپیمای جدید سیستم ناوبری، سیستم کنترل آتش، سیستم کامپیوتر هواپیما و اویونیک کاملاً با طراحی بومی است و تقریباً مطابق با هواپیماهای نسل چهارم است، موتور هواپیما به طور کامل در داخل تولید می‌شود، صندلی پرتاب قدیمی با یک صندلی پرتاب کاملاً به روز و با دقت بالا که بیش از دو هزار قطعه پیچیده دارد، تعویض شده و قابلیت مانوردهی بهبود داده شده است. کاری که همین الان در آمریکا بر روی هواپیمای F-15 ، F-16 و F-18 انجام می‌شود. آری جنگ به ما یاد داد که مدل‌های بومی خود را برای دفاع هوایی داشته باشیم.
آمریکایی‌ها هیچگاه فکر نمی‌کردند که ما از هواپیمای تامکت به عنوان آواکس‌های هوایی بهره ببریم و نیروی هوایی ما 8 سال در برابر نیروی هوایی عراق ایستادگی کند. نیروی هوایی عراق در طول جنگ 4 نسل هواپیما را عوض کرد. ابتدا با میگ های 19، 21 و سوخو 17 و هواپیماهای توپولف در جنگ شرکت کردند و در انتهای جنگ پیشرفته‌ترین هواپیماهای میگ- 29، سوخو- 24، میراژ F1 را در اختیار داشتند. اما چیزی که نداشتند نوآوری و ابتکار بود که این مهم در هنگام سختی خودنمایی می‌کند.
تاریخ هیچگاه دفاع هوایی جزیره خارک را فراموش نمی‌کند. دژ مستحکم خارک در زیر گوش عراق تا روز پایانی جنگ نفت صادر می‌کرد و در اطراف این جزیره لاشه ده‌ها فروند هواپیما و هلکوپتر عراقی وجود دارد. تاریخ هیچگاه حماسه خلبانان پایگاه دزفول را در ابتدای جنگ فراموش نمی‌کند که در نبود نیروی زمینی چگونه با مـسلسل هواپیمای F-5 سربازان عراقی را می‌زدند و تا لحظه آخر برای حفظ این پایگاه شهید دادند.
آری 'کوثر' تنها یکی از یادگاران آذرخش است. یک مدل بومی برای یک هواپیمای دفاع هوایی که بسیاری از ضعف‌های دفاع هوایی ما را می‌پوشاند.
حال ما نه تنها هواپیمای دفاع هوایی خود را می‌سازیم، بلکه هرچه هواپیما داریم را به تکنولوژی و سلاح روز مجهز می‌کنیم. دستاورد این پروژه ده‌ها شرکت دانش‌بنیان با هزاران نفر جوان متخصص است که دانش تولید این محصولات را دارند. بیش از 85 درصد قطعات این هواپیما در شرکت‌های دانش‌بنیان تولید می‌گردد و این شرکت‌ها هر روز طرح‌های جدیدی را برای توسعه محصولات ارائه می‌دهند.
امروز مدیریت دفاع کشور به این نتیجه رسیده است که خودش نباید چیزی را تولید کند. بلکه باید پروژه‌ها را راهبری نماید و بگذارد که این جوانان در این شرکت‌ها ، نوآوری و ابتکار خود را نشان دهند و باعث خلق محصولات تازه شوند.
و در پایان، داستان هر موفقیتی این است. ابتدا شما را نادیده می‌گیرند، بعد به شما می‌خندند، سپس به شما حمله می‌کنند و پس از آن شما پیروز می‌شوید.
این موفقیت را به امیر حاتمی و کلیه مدیران این پروژه ارزشمند و خصوصاً کلیه شرکت های دانش بنیان درگیر در این پروژه تبریک گفته و امیدوارم شاهد موفقیت های بیش از پیش کشور در این زمینه باشیم.

با مهارت خلبان؛

هواپیمای سانحه دیده با کمترین آسیب به زمین نشست

پیش از ظهر امروز یک فروند هواپیمای f۵ پایگاه هوایی دزفول در حین پرواز آموزشی و در هنگام نشستن به علت نقص فنی دچار سانحه شد که با مهارت یکی از خلبانان، در حاشیه باند پرواز به زمین نشست.

 

به گزارش جام جم آنلاین از مهر، پیش از ظهر امروز یک فروند هواپیمای f۵ پایگاه هوایی دزفول در حین پرواز آموزشی و در هنگام نشستن به علت نقص فنی دچار سانحه شد که با مهارت تحسین برانگیز یکی از خلبانان، در حاشیه باند پرواز به زمین نشست.

در این سانحه که منجر به شهادت یکی از خلبانان شد، هواپیما با مهارت خلبان دیگر تحت کنترل قرار گرفت و با کمترین آسیب در حاشیه باند پرواز متوقف شد.

شایان ذکر است علت سانحه توسط تیم بررسی در حال پیگیری است و نتیجه متعاقبا اعلام خواهد شد.

چگونه از شغلمان لذت ببریم!

آیا از شغل فعلی‌تان ناراضی هستید و هر روز با بی‌میلی سر کار می‌روید؟ آیا از دیدن کسانی که کارشان را با لذت انجام می‌دهند حسرت می‌خورید؟ هرگز از خودتان پرسیده‌اید که پس چرا شما نمی‌توانید باانگیزه و پرتوان کار کنید؟ واقعیت این است که بسیاری از کارمندان مشغول کاری هستند که بنا به دلایلی از انجام آن متنفرند و گاهی هم خودشان علت این بیزاری را نمی‌دانند، اما مشکل اینجاست که با وجود نارضایتی شغلی برای ایجاد تغییر تلاشی هم نمی‌کنند.

 

شاید زیادی راحت‌طلب هستند و از تغییر می‌ترسند یا شاید هم مسئولیت‌پذیر نیستند و تنبلی را ترجیح می‌دهند. آیا شما هم جزو همین دسته از افرادید؟ اگر جواب‌تان مثبت است، پس باید خودتان را با ۷ سوال زیر حسابی به چالش بکشید، چون در غیر این صورت تغییری حاصل نخواهد شد و همچنان باید سال‌ها کارمندی سست و بی‌انگیزه باقی بمانید.

 

موفقیت برای شما به چه معناست؟

بیایید سخت‌ترین سوال را همان اول از خودتان بپرسید. اگر موفقیت را برای خودتان تعریف کنید، راحت‌تر می‌توانید بفهمید که شغل فعلی‌تان یا شرکتی که در آنجا کار می‌کنید، چقدر می‌تواند به موفقیت‌تان کمک کند.

موفقیت چیزی است که معمولا با علایق‌مان ارتباط پیدا می‌کند. مثلا کسی که عشق و علاقه‌اش این است که پدر یا مادر فوق‌العاده‌ای باشد، آن‌وقت موفقیت حرفه‌ای برای چنین کسی می‌تواند داشتن شغلی با درآمد و انعطاف‌پذیری کافی باشد، طوری که بتواند فرزندانش را در آسایش و رفاه بزرگ کند. اگر هنوز مطمئن نیستید که موفقیت برای شما به چه معناست، پس حتما بیشتر تأمل کنید و پیش از هر اقدامی اول به همین سوال جواب دهید. چون اگر بدون روشن‌کردن تکلیف خودتان با این سوال تصمیم به تغییر شغل بگیرید، باز هم ممکن است خودتان را درگیر کاری کنید که با اهداف بلندمدت‌تان جور نیست و باعث رضایت‌تان نخواهد شد.

آیا شغل‌تان را رضایت‌بخش و پرفایده می‌دانید؟

شاید بهتر باشد که برای جواب‌دادن به این سوال به حس درونی‌تان رجوع کنید. اگر شغل‌تان برایتان رضایت‌بخش و پرفایده باشد، قطعا فورا و با قاطعیت به این سوال جواب مثبت خواهید داد. اما اگر تردید کنید و جواب مشخصی به‌نظرتان نرسد، احتمالا جوابتان باید منفی باشد.

اگر به‌نظرتان کاری که دارید رضایت‌بخش و پرفایده است و با این‌حال احساس رضایت شغلی نمی‌کنید، شاید علتش محل کارتان باشد و نه شغلی که در آن هستید. درصورتی‌که چیزی در محل کارتان می‌لنگد، اگر برایتان ممکن باشد می‌توانید در جهت رفع آن مشکل اقدام کنید، اما اگر می‌دانید که کاری از دست‌تان ساخته نیست، احتمالا چاره دیگری جز تغییر محل کارتان نخواهید داشت.

آیا از چشم‌انداز شغلی خود راضی هستید؟

شاید تعجب کنید، اما گاهی نارضایتی شغلی در اوایل تجربه کاری می‌تواند بهانه‌ای برای ایجاد رضایت بلندمدت شود. این امر بویژه در حوزه‌هایی مثل حقوق و اقتصاد زیاد اتفاق می‌افتد. اگر وقتی به چشم‌انداز شغلی بلندمدت خود نگاه می‌کنید به هیجان می‌آیید و تخصص و مهارت‌تان را آینده‌دار می‌بینید، پس برای این‌که از سختی‌های سال‌های شروع به کار کمتر احساس یأس و نارضایتی کنید، از همان ابتدا در جایی مشغول کار شوید که عوامل و محیطش بتوانند این دوران طاقت‌فرسا را تا حد امکان برایتان تحمل‌پذیرتر کنند. اما اگر وقتی به آینده شغلی‌تان نگاه می‌کنید هیچ چشم‌انداز جذابی توجه‌تان را جلب نمی‌کند و از وضعیت شغل فعلی خود ناراضی هستید، شاید وقت آن باشد که به تغییر شغل فکر کنید.

آیا مافوق‌تان کمکی به پیشرفت شغلی شما می‌کند؟

رشد و توسعه فردی بدون بهره‌مندی از راهنمایی‌های یک مربی کاربلد و دلسوز به‌آسانی ممکن نیست. در محل کار کسی که می‌تواند در مسیر پیشرفت شغلی کمک‌تان کند مافوق‌تان است. اگر مافوق‌تان در هفته یا ماه وقت کافی برای ارزیابی و ارائه مشاوره به شما نمی‌گذارد، نشانه خوبی نیست یا اگر در جلساتی که با مافوق‌تان دارید، فقط گزارش کار می‌دهید و هیچ فرصتی برای پرسش و پاسخ و دریافت بازخورد به شما داده نمی‌شود، باز هم نشانه خوبی نیست و از عدم همکاری مافوق‌تان برای کمک به پیشرفت شغلی شما خبر می‌دهد.

اگر با چنین مشکلی روبه‌رو هستید، می‌توانید این مشکل را با مافوق یا سرپرست مافوق‌تان در میان بگذارید. اگر امکان چنین تعامل سازنده‌ای وجود ندارد یا اگر امتحان کردید و جواب نگرفتید، می‌توانید برای تغییر شغل اقدام کنید.

چقدر احتمال می‌دهید شرکت محل کارتان در بلندمدت به موفقیت‌های بیشتر دست خواهد یافت؟

کارکردن برای شرکتی که به‌نظر نمی‌رسد در بلندمدت به پیشرفت خاصی دست پیدا کند می‌تواند ناامیدکننده باشد. حتما می‌پرسید که اصلا چرا باید برای جایی مایه بگذاریم که موفق نیست و در آینده هم موفق نخواهد شد؟

اگر شما چنین حسی در مورد وضعیت فعلی‌تان دارید، پیش از هر اقدامی اول باید به خودتان نگاه کنید و ببینید که علت بی‌انگیزگی‌تان از کجاست. آیا از وظایف و آینده شغلی‌تان ناراضی هستید یا با سیستم مدیریتی و کلا آینده محل کارتان مشکل دارید؟ اگر علت بی‌انگیزگی‌تان را روشن نکنید، ممکن است حتی اگر در شرکت موفق‌تری مشغول به کار شوید باز هم احساس نارضایتی کنید.

آیا همکاران‌تان کمکی به پیشرفت شغلی شما می‌کنند؟

در شرکت‌های موفق کارمندان برای دریافت بازخورد و پیشرفت شغلی فقط به مافوق‌شان وابسته نیستند، بلکه از همکاران‌شان نیز می‌توانند کمک بگیرند. اصلا هم سن‌وسال مطرح نیست، به این معنی که گاهی حتی همکاران جوان‌تر و کم‌سابقه‌تر نیز می‌توانند راهنمایان خوبی باشند. به‌طورکلی اگر همکاران‌تان باانگیزه و موفق باشند، شما هم راحت‌تر می‌توانید در محل کارتان احساس رضایت کنید.

از خودتان بپرسید که آیا همکارانم برای کاری که انجام می‌دهند اهمیتی قائلند یا خیر. اگر جواب‌تان منفی است، پس سراغ سوال ۷ بروید.

آیا مدرک بالاتر می‌تواند باعث پیشرفت شغلی‌تان شود؟

بسیاری از شرکت‌هایی که بر استخدام بهترین‌ها تأکید دارند، توجه زیادی به مدارک تخصصی متقاضیان‌شان می‌کنند و معمولا دست روی کسانی می‌گذارند که به مدارج درخشان‌تری رسیده‌اند. بنابراین بیراه نیست اگر بگوییم که وقتی مدرک دندان‌گیری داشته باشید، شانس بیشتری برای راه پیداکردن به شرکت‌هایی دارید که کارمندان و مدیران‌شان درجه یک هستند.

مثلا می‌توانید رزومه چند نفر از کارمندان موفقی را که در حوزه کاری خودتان می‌شناسید در شبکه اجتماعی لینکدین بررسی کنید و نگاهی به سوابق تحصیلی‌شان بیندازید. سپس تحقیق کنید که آیا مثلا با داشتن فلان مدرک خاص می‌توانید افزایش حقوق داشته باشید یا خیر. همچنین ببینید که برای رسیدن به شغل رؤیایی‌تان به چه سطحی از تحصیلات نیاز دارید.

نارضایتی شغلی می‌تواند فرصتی برای رشد و توسعه فردی و پیشرفت شغلی باشد. اگر از وضعیت شغل فعلی‌تان ناراضی هستید، این نارضایتی را بهانه کنید و به‌دنبال علت یا عللی بگردید که باعث شده‌اند از لذت رضایت شغلی محروم شوید. اما وقتی در جست‌وجوی ریشه نارضایتی‌هایتان می‌گردید، همیشه یادتان باشد که به خودتان دروغ نگویید. لازم است فقط با خودتان روراست باشید تا بتوانید تغییرات لازم را ایجاد کنید و به رضایت شغلی برسید.

انزوای آمریکا، نتیجه کاربرد دوگانه تحریم و تعرفه

پافشاری «دونالد ترامپ» رئیس جمهوری ایالات متحده برای نافرجام گذاشتن برجام به شکل گیری اجماعی جهانی علیه سیاست های کاخ سفید انجامیده که با اعمال سیاست های تعرفه ای اخیرش، خطر انزوای آمریکا جدی به نظر می رسد.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری، نزدیک به دو سال از ورود ترامپ به کاخ سفید می گذرد و در این مدت از نزدیک ترین همپیمانان همچون کانادا تا دورترین کشورهای شرق دور مانند چین از گزند وی در امان نمانده اند. از طرفی نادیده انگاری عرف و هنجارهای بین المللی از سوی چهل وپنجمین رئیس جمهوری ایالات متحده، این کشور را به بازیگر تعهدگریز و قانون شکن نظام بین الملل مبدل ساخته که گریزی از تقابل با آن نیست.
دولت ترامپ در این مدت از پیمان هایی مهم جهانی از قبیل پاریس، برجام، تجارت آزاد ترانس پاسیفیک، پیمان جهانی مهاجرت خارج شده و با اعتنایی به سازمان های اثرگذار بین المللی دستور خروج آمریکا را از سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی ملل متحد (یونسکو) و شورای حقوق بشر سازمان ملل صادر کرده است.
جرقه آغاز تقابل بین المللی با سیاست های کاخ سفید از همان روزهای نخست تکیه ترامپ بر مسند رئیس جمهوری و مقابله اش با برجام، زده شد. فشارهای بازیگران مختلف جهان بر آمریکا باعث شد تا وی دست کم سه بار به تمدید توافق هسته ای اقدام کند. پس از سر باز زدن وی از امضای تمدید تعلیق تحریم ها برای چهارمین بار، آمریکا متحدان دیرینه خود را در مقابل خود یافت؛ اختلاف دیدگاهی که تاکنون نیز تداوم یافته است.
به رغم تمایل و اراده جهانی به حفظ و ادامه اجرای برجام اما مقامات آمریکا گویا هنوز تحریم ایران را کارآمدترین ابزار موجود برای تحقق رویای خود می دانند. چند روز پیش رسانه های جهان از تشکیل «گروه اقدام ایران» در وزارت امور خارجه آمریکا به ریاست «برایان هوک» خبر دادند. ضمن این که آمریکا نیمه مردادماه مرحله نخست تحریم ها را علیه ایران به اجرا درآورد و دور دوم آن به نیمه آبان ماه موکول شده است.
اینک برخی خبرها از برنامه های تازه کاخ سفید برای فشار بر ایران حکایت می کنند که «فواد ایزدی» کاشناس مسائل آمریکا با اشاره به سخنان «وودی جانسون» سفیر آمریکا در لندن مبنی بر درخواست از انگلستان برای حمایت از تحریم‌ ها علیه ایران گفت: این ماموریت تمام سفرای واشنگتن در کشور‌های دیگر است که تلاش کنند ارتباط دولت‌ ها و یا شرکت‌هایی که با ایران تعامل دارند را قطع کنند و در نهایت موضوع مهم این است که ما بتوانیم سیاست هایمان را با توجه به شناختی که از این دولت ها داریم اعمال کنیم تا دچار خسارت و صدمه نشویم، چرا که به طور کلی سفرای آمریکا دست از تلاش برای اقناع دولت های اروپایی برای ترک گفت و گو با ایران بر نخواهند داشت.
با نگاهی گذرا به موضع گیری های مختلف مقامات آمریکایی آشکارا مشخص می شود که این کشور «تحریم» را به عنوان یگانه راه مقابله با ایران برگزیده است. از این رو بود که رهبری و رئیس جمهوری کشورمان در روزهای اخیر احتمال جنگ آمریکا علیه ایران را رد کرده و در مورد برنامه های و تبلیغات روانی این کشور سخن گفتند.
چندی پیش نیز «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه کشورمان در گفت وگوی اختصاصی با «سی.ان.ان» با بیان اینکه آمریکا به تحریم‌ های ضدایرانی اعتیاد دارد و باید از خواب ناز بیدار شود، گفت: ما احساس می‌کردیم که آمریکا، حداقل در برابر ایران، دریافته است که تحریم‌ها می‌توانند دشواری ‌های اقتصادی ایجاد کنند اما نمی‌توانند از طریق آنها به خواسته‌های سیاسی که مدنظر دارند، دست یابند. من گمان می‌کردم که آمریکایی ‌ها از این مسئله آگاهند اما در اشتباه بودم.
بنابراین پافشاری های آمریکا علیه ایران و توافق هسته ای نه تنها به پیروی دیگر اعضای برجام از سیاست های واشنگتن منجر نشده که اراده آنها را در نجات برجام تقویت کرده است. برجام برای دو عضو آسیایی و سه کشور اروپایی از آن جهت حائز اهمیت است تا نشان دهند خواست و سلیقه سیاسی سران واشنگتن نمی تواند و نباید بر دیگر بازیگران بزرگ بین المللی تحمیل شود.
از این رو است که تروئیکای اروپا در صف نخست مقابله با آمریکا ایستاده و با راهکارهایی چون اجرایی سازی مقررات مسدودکننده، مجوز بانک سرمایه‌ گذاری اروپا و تشویق شرکت های متوسط و کوچک برای همکاری با تهران، پروژه نجات برجام را پیگیری می کنند و سعی در خنثی سازی توطئه های آمریکا دارند.
افزون بر نگاه همسوی گروه 1+4 در خصوص اهمیت مواجهه با آمریکا، جنگ تعرفه ای که ترامپ در ماه های گذشته علیه شرکای خود به راه انداخته بیش از پیش قدرت های بزرگ را به یکدیگر نزدیک ساخته و در اندیشه اقدام متقابل علیه کاخ سفید فرو برده است؛ موضوعی که در نشست وزرای خارجه همکاری آسیای شرقی در سنگاپور مورد توجه و گفت وگوی «وانگ یی» وزیر امور خارجه چین و «فدریکا موگرینی» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا قرار گرفت.
در مجموع جنگ تعرفه ای ترامپ که شرکای راهبردی و غیر راهبردی آمریکا را هدف قرار داده، از سوی آنان بی پاسخ نخواهد ماند همان طور که تا کنون کشورهای اروپایی، چین، کانادا، ترکیه، مکزیک و روسیه و غیره هر کدام به نوعی به تقابل با سیاست های کاخ سفید پرداخته اند که تداوم آن به اجماع جهانی علیه آمریکا و در نتیجه انزوای این کشور منجر خواهد شد.